Eğer yeterince uzun olsaydık: Ray Bradbury anısına


Ray Bradbury‘yi kaybettik. Bu günceyi okuyorsanız sizin hayatınıza dokunduğuna eminim. Onu anmak için ilk defa Boing Boing‘de gördüğüm şiiri “if only we had taller been”den uygunu yok sanırım. Kendi sesinden şiiri okumasını ve benim acemi tercümemle İngilizce orjinalini aşağıda bulabilirsiniz.

 

Bradbury receiving the National Medal of Arts ...

Bradbury’nin 2004’de o zamanın ABD başkanı  George W. Bush ve eşi Laura’dan National Medal of Arts ödülünü alışı. (Photo credit: Wikipedia)

 

Benim için bilim kurgu hatta bilimle uğraşmak tam da Ray Bradbury’nin söylediği gibi bir şey. Hepimiz kısayız, ama bazen, bazılarımız, boylarından çok daha büyük işleri becerebiliyorlar. Onların açtığı yoldan bizler de ilerliyoruz. Nur içinde yat Ray Bradbury, bir gün yeterince uzun olacağız.

 

Eğer daha uzun olsaydık

Yılların arasında yürüdüğümüz çit

Bizi huzura dengeledi;

Gökyüzünün ortasında bir yerdi

Yaprağın yeşili ve şeftalinin vaadinde

Dokunmak için uzanıp elimizle ve neredeyse dokunup

O yalana,

Aslında mavi olmayan, maviye.

Bir şekilde bize öğretirdi, hiç ölmemeyi.

Azap çektik, neredeyse o şeye dokunduk;

Uzanışımız tam yeterli olmadı

Öyleyse Thomas, ölmeye mahkumuz.

Ah, Tom, hep söylediğim gibi,

Nasıl üzücü, yatakta bu kadar kısayız ikimizde.

Eğer daha uzun olsaydık,

Tanrının manşetine dokunsaydık, Onun kıyafetine,

Uyumak ve onlarla gitmek zorunda olmazdık

Bizden önce gidenlerle,

Bir milyar artı eksi bir milyon oğlan ya da fazlası

Bizim kadar kısa, dikilebildikleri kadar uzun durdular

Ve öyle dikelerek topraklarını tutmayı umut ettiler,

Evleri, ocakları, bedenleri ve ruhlarını.

Ama onlar, bizim gibi, bir çukurda ayaktaydılar.

Ah, Thomas, bir Irk günün birinde gerçekten uzun durabilir mi

Boşluğu geçip, Evreni geçip ve hepsini?

Ve, roket ateşiyle ölç,

Adem’in parmağını ileri koy,

Sistine’in kubbesindeki gibi,

Ve Tanrı’nın büyük eli aşağı karşısından insin,

Adamı ölçmek ve onu İyi bulmak için,

Ve ona Sonsuz Günü hediye etsin?

Ben bunun için çalışıyorum.

Kısa adam. Büyük düş. Roketlerimi gönderiyorum

kulaklarım arasından,

Bir inç İrade’nin bir pound yıla değer olmasını.

Evrensel Alışveriş Merkezinden gelen çığlığı duymayı arıyorum:

Alpha Centauri’ye vardık!

Bizler uzunuz, Ey Tanrım, bizler uzunuz!

Ray Bradbury

Ray Bradbury, Miami Book Fair International, 1990

Ray Bradbury, Miami Book Fair International, 1990 (Photo credit: Wikipedia)

 

İngilizcesi:

If Only We Had Taller Been

 

The fence we walked between the years

 

Did balance us serene;

 

It was a place half in the sky where

 

In the green of leaf and promising of peach

 

We’d reach our hand to touch and almost touch

 

that lie,

 

That blue that was not really blue.

 

If we could reach and touch, we said,

 

‘Twould teach us, somehow, never to be dead.

 

We ached, we almost touched that stuff;

 

Our reach was never quite enough.

 

So, Thomas, we are doomed to die.

 

O, Tom, as I have often said,

 

How sad we’re both so short in bed.

 

If only we had taller been,

 

And touched God’s cuff, His hem,

 

We would not have to sleep away and go with them

 

Who’ve gone before,

 

A billion give or take a million boys or more

 

Who, short as we, stood tall as they could stand

 

And hoped by stretching thus to keep their land,

 

Their home, their hearth, their flesh and soul.

 

But they, like us, were standing in a hole.

 

O, Thomas, will a Race one day stand really tall

 

Across the Void, across the Universe and all?

 

And, measure out with rocket fire,

 

At last put Adam’s finger forth

 

As on the Sistine Ceiling,

 

And God’s great hand come down the other way

 

To measure Man and find him Good,

 

And Gift him with Forever’s Day?

 

I work for that.

 

Short man. Large dream. I send my rockets forth

 

between my ears,

 

Hoping an inch of Will is worth a pound of years.

 

Aching to hear a voice cry back along the universal Mall:

 

We’ve reached Alpha Centauri!

 

We’re tall, O God, we’re tall!

 

3 thoughts on “Eğer yeterince uzun olsaydık: Ray Bradbury anısına

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s