Lovecraft mitini Alan Moore işlerse


Neonomicon 1-4

4 sayı

Yazar: Alan Moore

Çizer: Jacen Burrows

Yayınevi: Avatar Press

Özet görüş:

Alan Moore ismini gördüğüm için alıp okudum, beklentilerimin altında kaldı. Lovecraft ve Moore severseniz okuyun yoksa başka eserlere bakın derim.

Lovecraft’ın bıraktığı yerden

Alan Moore’un çizgiromanla işinin bittiğini duymuştum bunları görünce de hemen atladım üstüne. İki sevdiğim konu üzerineydi, Alan Moore ve Lovecraft. Kötü olma ihtimali yok demiştim… Yanılmışım. İlk defa bir eserin hem berbat hem de bir yandan çok başarılı olduğunu düşünüyorum.

Lovecraft garip bir adammış. Yazdıkları da bir o kadar garipler. Moore bu garipliğin ve rahatsız ediciliğin içinden daha da garip ne bulabilirim diye bakmış. Onu keşfettiğinde de üstüne atlamış.

İlk sayıda FBI ajanları cinayetleri araştırırken yavaş yavaş Lovecraft mitine dalışlarını okuyoruz. Ajanlarımız Gordon Lamper ve Merril Brears cinayetlerin 1920’lerde işlenen cinayetlere benzediğini ve Lovecraft mitlerine özenir gözüktüğünü fark ediyorlar. Bu cinayetler aynı zamanda da eski FBI ajanı Aldo Sax’ın cinayetlerine de benzemektedir. Onunla konuşmaya gittiklerinde garip bir dilde konuşur onlarla.

Salem’de işler karışır

İkinci sayıda araştırmaları onları Salem’e götürür. Peşinde oldukları Lovecraft’ın kitaplarındaki sahnelerden etkilenmiş bir grup psikopat gibi gözükmektedir. Üçüncü sayıda ajanlarımız bu gizli bir gruba sızarlar ve olaylar karışır. Yakalanırlar ve başlarına gelmedik kalmaz. Dördüncü sayıda olaylar toparlanır ve zaman ve Lovecraft mitleri üzerine Moorevari bir sahneyle sonlanır.

İlk sayıdan çok keyifli olabileceğini düşündüğüm çizgiroman ikinci sayıda gereksiz yerlere saptı. Moore sanki anlattığı hikaye yeterince uzun olamadığı için bazı sahneleri gereksiz fazla işleyip okucuyu rahatsız etmeyi tercih etmiş. Bu okuyucuyu rahatsız etme çabası neredeyse Crossed‘daki seviyeye ulaşıyor. İkinci sayıda tam göstermediklerini üçüncü sayıda iyice açık ederek bence öykünün güzelliğini yok ediyor.

Gereksiz sahneler öyküyü zayıflatmış

Açıkçası gereksiz çıplaklık ve cinsellik var bu kitapta. Moore sonunda başarılı bağlıyor ama bu o sahnelerin değerini arttırmıyor. Jacen Burrows iyi bir çizer ve çizdiği her şeye çok özenip ayrıntılandırıyor. Ama belki de biraz tutucu olduğum için ben bazı sahnelerin az ayrıntıyla geçiştirilmesini tercih ediyorum. Moore Lost Girls‘deki gibi cinselliği de kullanan bir sanat eseri yapmaya çalışmış ama sanıyorum istediklerine ulaşamamış.

Çizgiromanı okurken Lovecraft bilginiz varsa, çok keyif alacağınız garanti. Bilmiyorsanız da bir çok kelime oyunu ve göndermeyi karakterler anlatıyorlar. Sonunda bitirdiğinizde Lovecraft mitlerie bakışınızı değiştirme çabasını takdir etseniz de kaçan fırsat canınızı sıkıyor. Daha iyi olabilirdi.

Yetişkinler için olan bu eseri Moore ve Lovecraftı çok seviyorsanız tavsiye ederim. Yoksa gidin başka bir şeyler okuyun. Locke & Key güzel mesela, onu deneyin.

İlginizi çekebilecek yazılar

2 thoughts on “Lovecraft mitini Alan Moore işlerse

    1. Neonomicon 4 sayıda bitiyor. Kısa diyerek geçmemek lazım oldukça dolu ve etkileyici. Bir de dört sayıdan fazla sürseydi okuyanları delirtme ihtimali olan çok zorlayıcı/etkileyici/korkutucu bir iş olmuş. Lovecraft ya da Moore seviyorsan bence kaçırma. Ama bambaşka bir Lovecraft ve oldukça farklı bir Moore bulacaksın.
      Bir not, Alan Moore’un en başarılı işi değil.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s